SERÇENİN ÖLÜMÜ

Kekremsi bir tadı vardı bütün kalabalıkların
Bütün yüzler alçaklığın denizaşırı tohumları
Bütün yüzler lanetli soytarıları kralın
Ben serçenin ölümü diyorum ne vakit görsem,
Bir çocuğun kaderi başında ağladığını

Yedi iklim sayısız ihtimal vardı
Orta Doğu eritti midesinde çocuk ruhları
Ben bu kara parçasına bir kader bıraktım
Sen bir baba,
Derince kazıdım usuma göğsündeki yarığı

Ensemde sancıyor insanın bayağılığı
Sen tutup ensemden öpüyorsun
Bir yaylım ateşidir sürüp gidiyor sonra
Çağlar adedince seviyorsun beni
Aydınlık sabahlarında ve bataklığında dünyanın
Dinginliğinde ve telaşında
Düşlerimizde lavanta kokulu yastıklar,
Boynunda başlıyor iyiliğin güçlü hakimiyeti
Boynundan yayılıyor kıtalara

Nisan kadınsı bir güzellik taşıyor kollarında
Nisan şefkatli bir el sırtımızda
Zemherinin yarasını sıvazlıyor durmadan
Nasılsa genişliyor avuçların
Orta Doğu bizi seyrediyor
Sonra umarsız bir ıslık tutuyor dudağına
Unutuyoruz tüm kara parçalarını
Ben serçenin ölümü diyorum ne vakit görsem,

Sevdanın türküsüne yabancı kulakları