KIRAĞI TÜRKÜSÜ

Siz hiç duymadınız

Derin bir sancıya bulandı dünyanın kasıkları

Yürüdünüz uzun ve soluksuz

Sizin dilsizliğinize kulak kesildi sokaklar

Elinizde budadığınız hazlar,

Ve yollar önünüzde kıvrımlı 

İncecik beli gibi kadınların

Siz hiç görmediniz

Ben bir avuntunun kucağında uyudum uykularımı

Dokunmanın iklimini sizin ellerinizde bildim

Kış güneşi 

-ki sahici değil sıcağı

Okşadı tenim coğrafyasını

Düşlerimi ve kabus sabahlarını evrenin 

Ben sizin kuş tüyü yastıklarınızda gördüm 

Tarihin yaşlı bağrına sürdüm yüzümü 

Bir inci kolye dizdim gerdanına

Dokunmanın iklimi geçti sonra

Siz hiç bilmediniz

Balerinler gezindi yaranızın üzerinde usulca 

Küflü yalnızlığınıza şarkılar döşedi güzelce bir ses

Çiçek tözlerinden bakışlar diktim gözlerinize

Sonra bir yalanın topuğuyla ezildim

Vakitsiz bir yanılsamadır seni sevdiğim

-ki ancak serap böyle aldatır insanı  

İnkarı oldum aitliklerin ve köklerin

Topraktan öğrendim ıstırabın rengini 

Ve katmerli göğsüme evrildiğini gördüm en yakıcı çığlığın  

-ki toprak yaşlı bilge derviş, susar asırlardır

Tuttum yine bin kere öptüm sızınızı

 Kendime rastladım çok odalı ve aynalı koridorlarda

Kapıların ardında sahipsiz bir karanlık

kol geziyor,

sezdim.

Bir tutam beyaz aşırdım yüreğimden

Tuttum onu sizin gövdenize serdim

Siz hep unuttunuz 

Beni kaygısız gidişlerden var ettiler 

Bir gitmenin derin oyuğudur yaşadığım